Науката во трка да ги отклучи тајните на канабисот. Прекините на студиите даваат ограничено разбирање на терапевтските механизми на марихуаната, но политичкиот притисок и промената во истражувањето нудат имаат светла иднина. Користејќи канабис обезбеден од страна на федералната влада и протокол одобрен од страна на американската администрација за храна и лекови, тие го водат првото рандомизирано контролно испитување за ефикасноста на марихуаната за ПТСН
Елвис Алонзо (Elvis Alonzo) почна да пуши канабис како последно средство. Три години како офицер на Маринскиот корпус и 13 години во полицискиот оддел во Грендел во Аризона, каде што бил изложен на убиства, самоубиства и луѓе што умираат во раце, го оставија емоционално осакатен. Кон крајот на неговата полициска служба, лекарите му дијагностицирале посттрауматско стресно нарушување и му пропишале разни лекови за да ги ублажат неговите кошмари. „Лековите ме претворија во зомби“ - вели тој. „Бев омалаксан, се чувствував немоќно од тоа што дури не можев ни да возам, така што тие (полицискиот оддел) мораа да ме пензионираат“ - додава тој. Алонзо престана да се тушира. Неговата сопруга го остави и речиси ја изгуби својата куќа. Тогаш еден пријател му предложи да проба марихуана за да ги ублажи симптомите. „Тоа беше Божји дар“ - вели тој. „Тоа направи да изчезне мојата анксиозност, и можам да спијам фантастично најмалку четири часа. Треба да се изучува“ - додава.
Илјадници воени ветерани го потврдуваат тврдењето на Алонзо со години. Тие ги притискаа федералните и државните законодавци да го легализираат лекот канабис за да го олеснат истражувањето на очигледните терапевтски својства на растението, тврдејќи дека тоа може да помогне да се намалат стапките на самоубиство кај поранешните војници. Поддржани од
огромната јавна поддршка за поширока легализација, нивните барања почнуваат да се појавуваат во државните куќи низ целата земја. Минатиот ноември, гувернерот на Њујорк Ендрју Куомо (Andrew Cuomo) избра на Денот на ветераните да го направи ПТСН квалификуван услов за строго контролираната медицинска марихуана во државата. Њујорк се приклучи како и седумте други држави оваа година - 27 во целост - кои вклучуваат ПТСН во нивните листи на услови кои го квалификуваат пациентот за медицински канабис.
Но, некои истражувачи на канабис - иако ја признаваат итноста да најдат подобри третмани за ПТСН - остануваат скептични за легализирање премногу брзо и предупредуваат дека фармаколошките својства на марихуаната остануваат во голема мера непознати, што е чиста лага. Сепак, научниците веќе долго време се фокусираат на две соединенија од растението повеќе од другите 120 активни соединенија, како можни третмани за симптомите на ПТСН. Тие го гледаат тетрахидроканабинолот или ТХЦ, кој е главната психоактивна состојка на растението и канабидиолот или ЦБД, кој не е опоен и предизвикува интерес за можни медицински апликации, како лек против болки и контраефект на ТХЦ.
Од двете соединенија, ТХЦ е малку подобро разбрана, затоа што подолго е истражувана. Се врзува за
специфични ендоканабиноини рецептори на мозочните клетки кои помагаат во регулирањето на расположението, спиењето и перцепцијата на болка. Научниците, исто така, веруваат дека тоа е во интеракција со рецепторите во емоционалните центри на мозокот - амигдалата и хипокампусот - за да се намали анксиозноста, што може да помогне да се објасни реакцијата на Алонзо на канабисот. ТХЦ истражувањето кое вклучува ПТСН, иако е мало, покажа одредено ветување.
Клиничкото испитување во Канада во 2009 година покажа дека ТХЦ ја намалува фреквенцијата и интензитетот на кошмарите кај 72 проценти од 47 испитани пациенти.
Истражувањата во CBD остануваат недопроучени. Се чини дека
со ЦБД ефикасно се третираат некои форми на епилепсија, но научниците не знаат зошто? Тие имаат подобро чувство за тоа како може да се ослободат од анксиозноста некои корисници со таргетирање и зголемување на сигналот на
5-HT1A серотонински рецептори на мозочните клетки. Серотонинот е невротрансмитер кој помага во регулирањето на расположението и е поврзан со чувството на благосостојба. CBD е моќен анти-инфламатор и антиоксиданс, исто така ја зголемува гама-аминобутерната киселина или GABA, инхибиторен невротрансмитер кој создава смирувачки ефект кога се засилува. Но, резултатите од студиите сè уште се во голема мера несоодветни, обележани со мали димензии на примероци, тесни методолошки контроли и контрадикторни наоди. Иако 29 држави го легализираат медицинскиот или рекреативниот канабис од 1996 година, федералната влада продолжува официјално да го забранува лекот и има направено малку за да го олесни истражувањето на целокупниот медицински потенцијал.
И покрај ограниченото истражување, многу научници неодамна го пренасочуваат фокусот од ТХЦ во ЦБД - вели Марсел Бон-Милер (Marcel Bonn-Miller), професор по психологија и психијатрија на Универзитетот во Пенсилванија. „Мислам на ЦБД како пушка. Таа покаѓа толку многу рецептори. Луѓето сè уште се обидуваат да го разберат тоа“ - објаснува Бон-Милер. „Ако сакате да лекувате ПТСР, најголем дел од доказите упатуваат кон ЦБД. Но, повеќето луѓе со ПТСР гравитираат кон [марихуана] производи со високи нивоа на ТХЦ, кои можат да помогнат на краток рок...“ - додава тој
Бон-Милер и психијатарот Сју Сислеј (Sue Sisley), поранешен професор на колеџот за медицина на Универзитетот во Аризона, се обидуваат да ги решат овие прашања. Користејќи канабис обезбеден од страна на федералната влада и протокол одобрен од страна на американската администрација за храна и лекови, тие го водат
првото рандомизирано контролно испитување за ефикасноста на марихуаната за ПТСН. Студијата, финансирана со грант од 2,2 милиони долари од Одделот за јавно здравство и животна средина во Колорадо, испитува четири различни видови на канабис на воените ветерани подложени на третманот: високо-THC серија, високо-ЦБД серија, мешавина со еднакви концентрации на ТХЦ и КБР и плацебо контролна група. Сислеј забележува дека клучен белег на ПТСР е несоницата, која обично е проследена со кошмари - и дека ако канабисот може да им помогне на ветераните да иницираат спиење и да заспијат, тоа е победа сама по себе. „
Додека не ги неутрализираме и анализираме сите податоци, не можеме да направиме никакви заклучоци“ - вели Сислеј, осврнувајќи се на студијата во Аризона. „
Но, можам да ви кажам дека имавме скоро 30 ветерани кои го завршија протоколот од 10 недели и студијата напредува добро“ - заклучува тој.
Бон-Милер исто така е главен истражувач во една опсервациона студија на 150 пациенти со ПТСН во Денвер, Колорадо, финансирана од Универзитетот во Пенсилванија. Половина од испитаниците ќе користат канабис добиен од амбуланта, а половина од нив нема да консумираат канабис. Бон-Милер ги следи симптомите на учесниците во текот на една година - со проценки на три, шест, девет и 12 месеци - додека научно го тестира канабисот што го користат корисниците, за да утврди дали постојат одредени канабиноидни концентрации кои се покорисни од други за намалување на симптомите на ПТСН. Единствениот критериум е учесниците да се снабдуваат со канабис од локалните диспанзери, така што истражувачите лесно можат да го тестираат. Тој ги испитува промените во употребата на канабисот заради ПТСД. „Рано е. Ние навистина не ги разбираме механизмите на дејствување многу добро во овој момент“ - објаснува Бон-Милер за фармакологијата на марихуаната, пред да се нагласи она што го гледа како медицински потенцијал на растението: „Нешто што може да ги намали нападите, да ја подобри анксиозноста и да го намали воспалението“ - нагласува тој.
Автор: Кристина Т.
