Здружение на граѓани за демистификација на канабисот „420 МАКЕДОНИЈА - Скопје“.
Одгледувајте канабис легално! Приклучете се на следниов линк: https://cannergrow.com/r/MV1ZSK
Само обединети сме посилни и даваме поддршка на медицинска, рекреативна и спиритуална употреба на канабисот и индустриската употреба на Конопот во Македонија и ширум светот и противници сме на категоризацијата на Канабисот како наркотична супстанца, бидејќи Канабисот е лековито билно Свето растение...
За жал причината за повеќето случаи на глиобластом не е позната, но за среќа лекот е познат и докажан уште од дамнешни времиња, а постои од настанокот на оваа планета. Лекот за овој тип на канцер, како и за другите видови канцери е КАНАБИС!
Глиобластомот, познат и како (Glioblastoma multiforme - GBM), е најагресивниот вид на карцином што започнува во мозокот. Првично, знаците и симптомите на глиобластом се неспецифични. Може да вклучуваат главоболки, промени во однесувањето на личноста, гадење и симптоми слични на оние на мозочен удар. Симптомите често пати се влошуваат со рапидно брзо темпо и може да напреднат до губење на свеста. Канабиноидите влијаат врз одржливоста на глиобластомските клетки и матичните клетки што потекнуваат од пациенти, коишто ги изразуваат CB1 и CB2 рецепторите.
Глиобластомот е најагресивниот примарен тумор на мозокот што не реагира на конвенционален терапевтски третман. Преживувањето на пациентите се движи од 12 до 15 месеци по дијагностицирањето. Со зрачење и хемотерапија туморот може да се распространи само низ целото тело на пациентот. Може да метастазира, како вторично жариште, што настанува со раширување на болните клетки преку лимфните и крвоносните садови, бидејќи тие третмани го разлутуваат овој вид на рак уште повеќе.
Ова главно се должи на неефикасното таргетирање на терапевтски отпорните матични клетки на глиобластом (GSCs), затоа итно се потребни нови опции за надополнување на третманот. Зголемениот број на предклинички студии покажа дека канабиноидите предизвикуваат процеси кои водат кон реакции против тумори кај некои видови на карцином, вклучително и глиобластом. Искуството на пациентите кои нелегално се излечиле, ова веќе одамна го докажа, ама ајде мора нели сè да биде научно верифицирано...
ЗАКЛУЧОЦИ од студијата - НАЈВАЖНО:
1.) Канабиноидите, особено при зголемување на концентрациите на THC, ја намалуваат одржливоста на клетките на глиобластом!
2.) Насочување на матичните клетки на глиобластом (GSCs) кои се поотпорни на хемотерапија. GSC досега се покажаа како поранливи поради канабиноидите, отколку што биле диференцираните клетки!
3.) При оптимална концентрација за секој пациент, дефинираниот состав на канабиноиди претставува ветувачка алатка за намалување на оптоварувањето од туморот!
• Студијата е спроведена од страна на Националниот институт за биологија (NIB) и Универзитетскиот медицински центар Љубљана, Словенија со MGC Pharma R&D Division.
• Општата цел на истражувањето беше да се развијат формулации за дефинирање на протоколите за третман на тумори на мозок со висок степен, т.е. глиобластом со помош на канабиноиди.
• Студијата ги процени протеините на канабиноидните рецептори што можат да ги додадат за да ги идентификуваат најефикасните цитотоксични канабиноиди, познати досега, на пр. соодносот на CBD и THC и понатаму нивните можни синергистички ефекти со хемотерапевтскиот „лек“ Темозоломид (Temozolomide - TMZ) во однос на третманот на пациенти со глиобластом.
• Истражувачката соработка е дел од стратегијата на MGC Pharma за партнерство со водечки истражувачки институции за да се испитаат можностите за развој на нови фармацевтски производи засновани на докажани формулации на канабиноиди во предклинички и клинички студии.
• Резултатите од студијата можат да се видат на веб-страницата на компанијата со кликнување тука и беа презентирани од страна на НИБ на Вториот меѓународен годишен конгрес за контроверзности за лекови засновани на канабис во Барселона, Шпанија на 23-24 мај 2019 година.
Во продолжение фотографии од оваа научна публикација, којашто целосно можете да ја превземете на линкот под сликите. Кликнете на сликите за да можете поубаво да ги погледнете!
Покрај тоа што сите поседуваме ендоканабиноиден систем, мозочните клетки имаат рецептори за THC, кое природно ја имитира молекулата невротрансмитер наречена Анандамид! Што е тоа анандамид? Каква е врската на анандамидот со плодноста, меморијата и учењето?Како THC ја имитира молекулата невротрансмитер? Кои се други извори на анандамид? Која храна го стимулира мозокот и дава добро блажено чувство?
ТХЦ и Анандамидот не случајно се толку слични!
Анандамид
Што имаат заедничко: желбата за чоколадо и глувците кои забораваат? Одговорот е: анандамид. Неговото име доаѓа од ANANDA, санскритски збор за „блаженство“. Состојбите, како што се: munchies (зголемен апетит за специфична храна, на пр. благо особено чоколадо), плодност и меморија и сл., се поврзани со молекулата гласник наречена anandamide. Оваа молекула придонесува за пренесувањето пораки до мозокот во врска со: болка, расположение, депресија, апетит, меморија и плодност. Невротрансмитерот анандамид е изолиран во чоколадото. Интересно е тоа што анандамидот се создава природно во мозокот. Анандамидот, како и другите невротрансмитери, се распаѓа брзо откако е произведен. Откритието на Anandamide може да доведе до развој на сосема ново семејство на терапевтски лекови. Хемиската структура на анандамидот обезбедува увид во процесите кои влијаат врз човечкото однесување на молекуларно ниво.
Во 1988 година, беа откриени специфични рецептори за THC (тетрахидроканабинол - фитоканабиноид, активната состојка во марихуаната). ТХЦ не се наоѓа природно во телото. Активната состојка во марихуаната ТХЦ се врзува со рецепторите, кои претставуваат структури на површината на клетките во кои одредени молекули може да се заклучат, со што е можно да се пренесе сигнал преку клеточниот ѕид. „Активната состојка ќе се заклучи со протеинот на мембраната на клетката, а тоа ќе предизвика реакција во клетката“ - објаснува д-р Дитомасо. Во случајот на ТХЦ, таа хемиска реакција е она што причинува корисниците да се чувствуваат воздигнато и блажено.
Молекуларната структура на ТХЦ е многу слична со онаа на анандамидот. Сличноста му овозможува на канабиноидот ТХЦ да ги имитира функциите што оваа молекула трансмитер ги прави. Анандамидот многу брзо се распаѓа, не дозволувајќи им на луѓето да достигнат хај и да го одржат „природниот хај“. На ТХЦ му треба повеќе време за да се распадне, давајќи му на корисникот психо-активно возвишено чувство. Долгата јаглеводородна опашка на анандамидот го прави растворлив во маснотии и овозможува лесно да се лизне низ завесата богата со јаглеводород, што го изолира мозокот од крвотокот. Забележете дека тродимензионалната форма на молекулата анандамид силно наликува на онаа на THC. Но, за разлика од ТХЦ, анандамидот е многу понежен и побрзо се распаѓа во телото. Тоа објаснува зошто анандамидот не произведува постојан природен „хај“.
Нервните клетки комуницираат со ослободување на специјални молекули налик на „клучеви“ кои се пресретнати од други нервни клетки. Постојат многу различни видови на молекуларни клучеви, секој со свој карактеристичен облик. Површините на целните нервни клетки се обложени со рецептори, кои се како „брави“ за да се совпаднат со „клучевите“. Кога клучот се вклопува во рецепторот, површината на нервната клетка се менува на некој начин. На пример, кога молекулата-клуч се заклучува во рецепторот на површината на нервната клетка, таа отвора врата во мембраната која им овозможува на хлоридните јони да допловат во клетката. Досега непознатиот природен молекуларен клуч, т.е. специфичен „блаженствен рецептор“ за THC, беше изолиран од израелскиот научник д-р Рафаел Мешулам во 1992 година: арахидонил етаноламид (arachidonyl ethanolamide), подоцна наречен „анандамид“. Тој успеа да го изолира анандамидот како „блажена“ трансмитер клетка, што THC ja емитира. Д-р Мешулам успеа да го изолира ТХЦ многу порано, во 1964 година.
Значи клетките невротрансмитери како анандамидот се како „клуч“ што може да се прикачи како за „брава“ на рецепторите од нервните клетки. Откако клетката гласник ќе најде добра врска со рецепторот, таа може да се закачи и да ја отвори нервната мембрана за да овозможи хлоридните јони да влезат во клетката. Ова го изедначува товарот внатре и надвор од клетката. „Клучот“ мора да се отстрани, за да ѝ овозможи на нервната клетка да работи повторно. Ензимите ги разбиваат „заклучувачките“ трансмитерни молекули по одредено време. Нервните клетки ќе престанат да работат, доколку молекулата гласник остане.
Значи клучевите мора да се отстранат повторно од бравата или нервната клетка трајно ќе остане блокирана. Одредени ензими се создаваат во телото за да ги отстрануваат (со деградирање и уништување) клучевите по одреден временски период, така што нервната клетка може да се врати во функција. Лековите (фармацевтските) кои имаат силен ефект врз централниот нервен систем, честопати имитираат природни молекуларни клучеви. На пример, морфинот е супстанца создадена за спречување на болката, којашто е во можност да се заклучи во „опиатскиот рецептор“ присутен на нервните клетки. Научниците сметаат дека бидејќи морфинот не е природно присутен во телото, мора исто така, да постои природна клуч-молекула со многу слична форма која го активира овој рецептор. Природните клучеви се покажаа како молекули наречени енкефалини (enkephalins). Иако синтетичкиот морфин е само лоша копија на природниот енкефалин, тој е многу помоќен (и создава поголема зависност) од енкефалините, бидејќи ензимите создадени за нивно уништување не можат да го отстранат од рецепторите.
Разликата на морфинот и канабисот е во тоа што канабисот не е синтетички и природно се совпаѓа со нашиот систем. Подоцна беа воведени „подобрени“ фалсификати на енкефалините кои создаваат помалку зависност од морфинот: кодиен (codiene) и демерол (demerol). Истражувачите почнаа да бараат места на рецепторите за да го објаснат делувањето на други лекови, супстанци и токсини на сличен начин.
Се покажало дека анандамидот создава или уништува краткотрајни мемориски нервни конекции. Во студии на животни, зголемувањето на анандамидот резултира со заборавање, но ова е здраво заборавање. Анандамидот помага да ги задржите информациите како: Каде сте го паркирале вашиот автомобил или каде сте ги оставиле клучевите? Тоа ви овозможува да ги заборавите непотребните информации како: Облеката или фризурата на случајните минувачи. Познат експеримент прочуен како Morris Water Maze, покажува што се случува со краткорочната меморија кога анандамидот е инхибиран. Глувците се ставаат во базен со вода за тестирање со платформа, за да можат да се искачат надвор од водата. Платформата се отстранува, откако глувците ќе запомнат каде е ставена. Глувците природно ќе ја бараат платформата и потоа ќе сфатат дека ја нема. Тие потоа ќе се фокусираат на преживување со пливање. Глувците со администриран лек за блокирање на анандамидот, вечно продолжуваат да ја бараат платформата, затоа што тие (постојано) забораваат дека платформата не е таму.
Анандамидот ензимично се синтетизира во областите на мозокот кои се важни за меморијата и за повисоките мисловни процеси и во областите кои го контролираат движењето. Тоа значи дека функцијата на анандамидот не е само да произведе блаженство, тој постои заради нешто многу поважно. Врските помеѓу нервните клетки се поврзани со учењето и меморијата. Нервните клетки можат да направат нови врски и да ги уништат старите. Повторната употреба на врската ја прави посилна; Некористењето на таа конекција може да предизвика загуба на врската. Некои биохемиски докази сугерираат дека анандамидот игра клучна улога во создавањето и уништувањето на краткотрајните невронски врски. Студиите на животни укажуваат на тоа дека анандамидот предизвикува заборавање. Се претпоставува дека супстанциите кои го задржуваат анандамидот од врзување кон неговиот рецептор, може да се користат за третирање на губењето на меморијата. Земјоделскиот истражувач Гери Веснер (Gary Weesner), ја проучувал ефективноста на анандамидот како животински седатив. „Свињите [третирани со анандамид] одат помалку и лежат повеќе“ - истакнува Веснер. „Гледаме намалена телесна температура и побавно дишење - сите индикатори се во согласност со смиреноста“ - додава тој.
Анандамидот дејствува како сигнализатор кога ембрионот се врзува за женската матка. Всушност, анандамидот е во повисока концентрација во матката, отколку во мозокот. Сперматозоидите содржат рецептори кои ја прифаќаат молекулата анандамид. Теоретски, нарушувањето на функцијата на анандамидот може да има врска со плодноста. Повеќе истражувања се потребни за да се испита односот помеѓу плодноста и лековите (фармацевтските) кои делуваат како анадамидот. Ако ТХЦ може да се заклучи во анандамидните рецептори, постои можност овој канабиноид да се меша со сигнализацијата помеѓу матката и ембрионот, што сугерира дека може да биде лек за неплодност.
Нашето тело е создадено да консумира канабис! Сите имаме ЕКС!
Надвор од мозокот, анандамидот дејствува како хемиски трансмитер помеѓу ембрионот и матката, за време на имплантацијата на ембрионот во ѕидот на матката. Тоа е една од првите комуникации што се јавуваат помеѓу мајката и детето. Највисоките концентрации на анандамид во телото не се наоѓаат во мозокот, туку во матката непосредно пред имплантацијата на ембрионите и ова го потврдуваат направените досега студии на животни. Концентрацијата на анандамид се менува како што матката станува поприфатлива за имплантација на ембриони. Истражувачите успеале да пронајдат дефинитивна цел за анандамидниот сигнал на матката: двоклеточните ембриони на глувците содржат повеќе анданамидни рецептори од било кое познато ткиво, вклучувајќи го и мозокот.
Храна која дава добро блажено чувство! Која е сличноста на чокладото со канабисот?
Чоколадата има слична структура како анандамидот, односно како THC. Д-р Даниел Пиомели (Daniele Piomelli) го проучувал ова како научник во Институтот за неврологија во Сан Диего (Neuroscience Institute in San Diego), Калифорнија, кој го водел овој проект и продолжува да истражува во Институтот за неврологија, заедно со д-р Емануел Дитомасо (Emmanuelle diTomaso) кој веќе го споменавме и кој работеше на оригиналната студија во Сан Диего (сега е истражувач на Харвард). Чоколадото содржи повеќе од 300 познати хемиски состојки. Научниците работат на изолирање на специфичните соединенија кои можат да објаснат некои од пријатните ефекти од консумирањето чоколадо. Д-р Пиомели заедно со своите соработници открил дека темната чоколада има три соединенија кои го имитираат анандамидот и силно личат и делуваат како него. Тие веруваат дека „чоколадото содржи фармаколошки активни супстанции кои имаат ист ефект врз мозокот како марихуаната и дека овие хемикалии може да бидат одговорни за желбата за чоколадо“. Еден од најпознатите пријатни ефекти на јадењето чоколадо е „доброто чувство“ што го дава, затоа многумина се зависни од чоколадо, кое создава многу поголема зависност од канабисот.
Други извори за Анандамид
Кофеинот е најпозната состојка (ја има во чоколадата во мали количества) што делува на сличен начин стимулирајќи го нашиот мозок, додека пак, теоброминот е слаб стимуланс, исто така присутен во чоколадата во малку повисоки количества. Комбинацијата на овие две хемиски состојки (и можеби и други непознати) може да го обезбеди тоа „чувство на воздигнување“ кое е искуство од јадењето чоколадо. Фенилетиламинот, исто така, се наоѓа во чоколадата. Тој е поврзан со амфетамините, кои се силни стимуланси. Сите овие стимуланси ја зголемуваат активноста на невротрансмитерите (мозочните хемиски сигнализатори) во делови на мозокот кои ја контролираат нашата способност да обрнеме внимание и да останеме свесни и дубни. Додека стимулансите придонесуваат за привремено чувство на благосостојба, постојат и други хемиски состојки и соединенија и други теории за тоа: зошто чоколадата прави да се чувствуваме добро? ТХЦ, сепак, не се наоѓа во чоколадото...
Чоколадата и ТХЦ се однесуваат поинаку како трансмитери. Пиомели вели: „Одговорот на ТХЦ и на анандамидите од чоколадата воопшто не е ист, дури и ако концентрациите би можеле да се направат споредливи“. Чоколадото може да создаде блажено чувство, додека не дава континуиран психоактивен хај. Неодамна тој пронајде молекула којашто природно се јавува во телото, којашто го имитира анандамидот. Анандамидот не е единствената молекула слична на THC чија функција е сигнализирање во мозокот. Природно произведениот sn-2 арахидонилглицерол (2-AG), исто така, може да се заклучи во блаженствениот рецептор. Sn-2 арахидонилглицерол (Sn-2 arachidonylglycerol - [2-АГ]) може да се „заклучи“ во истите блаженствени рецептори. Оваа молекула е уникатна поради тоа што функционира за 170 пати поконцентрирано од анандамидот. Молекулите на 2-АГ се наоѓаат во различни делови од мозокот. Д-р Пиомели објаснува дека функциите на анандамидот и 2-АГ се комплементарни, едно со друго прават целина, се надополнуваат.
Научниците, исто така, откриле соединенија кои го блокираат распаѓањето на анандамидот. Д-р Пиомели и неговиот тим пронајдоа други хемикалии во чоколадо, кои може да го инхибираат природното распаѓање на анадомидот. Ова значи дека природниот анандамид може да се задржи подолго од нормално, со што се чувствуваме прекрасно подолго кога јадеме чоколадо и ете зошто консумирањето канабис и чоколадо одат рака под рака. Пиомели шпекулира дека дел од задоволството од чоколадата, доаѓа токму од анандамидот и N-ацилетаноламините (N-acylethanolamines) кои го задржуваат анандамидот. „Зборуваме за нешто многу, многу, многу, многу поублажено од хајот“ - вели тој.
Сепак, ефектот на чоколадата и канабисот не може да се изедначи, иако има сличности на молекуларно ниво. Значи како што кажавме, одговорот на THC и на анандамидите на чоколадата воопшто не е ист, дури и ако концентрациите може да се направат споредливи. „Можеби ќе можеш да го подобриш расположението со блокирање на распаѓањето на анандамидот. Тоа не е само нешто фино што го направивме, така што сега знаеме повеќе за чоколадата. Се надеваме дека тоа може да придонесе за помагање во лекувањето на ментални болести“ - истакнува д-р Пиомели. Разбирањето на тоа како функционираат овие механизми, може да дозволи позитивните лековити ефекти на природниот невротрансмитер анандамид и на безбедниот фитоканабиноид ТХЦ терапевтски да се експлоатираат без негативни последици.
Две прашања за почеток: 1. Дали телото навистина продуцира канабиноиди кои ни го даваат чувството на еуфорија и благосостојба како ТХЦ? 2. И дали начинот на кој телото реагира на тие канабиноиди го трасираат патот за третман на психички и физички заболувања?
Често именуван како молекул на благословеноста, анандамидот се смета за ендоканабинодид. Пред да го дефинираме анандамидот и неговата поврзаност со канабисот, треба да се знае што е тоа ендоканабиноид, па ајде да го дефинираме:
ШТО Е ЕНДОКАНАБИНОИД?
Ендо стои за ендоген, а значи нешто што е продуцирано природно во телото. Канабиноид се однесува на група компоненти во канабисот кои взаемно дејствуваат со рецепторите СВ1 и СВ2 од нашето тело. Така што ендоканабиноид е еквивалент на канабиноид природно произведен од телото кој взаемно делува со овие рецептори. Взаемното дејство со СВ1 и СВ2 (како и останатите нетипични) рецептори има ефект на сеќавањето, апетитот и мотивацијата. Можно е да ги зајакнеме овие природни процеси со консумација на канабис (фитоканабиноди). Причината поради која поминуваме низ еуфорија, поголема среќа и длабок апетит пушејќи марихуана е поради приливот на канабиноиди; во голема количина преку рецепторите предизвикува нашите тела да реагираат на одреден начин. Па, како молекулот именуван по Санскритскиот збор за радост, благословеност и среќа влијае врз нас и која е неговата улога во ЕКС (ендоканабиноидниот систем)? Сега, кога го разбираме концептот на ЕКС можеме да потврдиме дека анандамид е еден од неколкуте канабиноиди кои нашето тело природно ги произведува.
ШТО Е АНАНДАМИД?
Откриен во 1992, анандамидот се врзува и за СВ1 и за СВ2 рецепторите. Важно е да се нагласи дека рецепторите се наоѓаат по целото тело што објаснува зошто канабиноидите имаат разновидни ефекти. Но, за разлика од ефектите од пушењето – преплавување на рецепторите со канабиноиди што предизвикува прекумерна и продолжена реакција, ендоканабиноидите се сметаат за ранливи молекули. Телото ги произведува само кога се потребни. Кога ќе се ослободат, брзо се разложуваат со ензими меѓу кои FAAH (амид хидролаза на масни киселини) и MAGL (моноацилглицерол липаза). Липофилната (афинитет кон липиди) природа на овој канабиноид го прави растворлив во масти, но не во вода.
КАКВА УЛОГА ИГРА АНАНДАМИДОТ?
Иако анандамидот е еден од првите откриени ендоканабиноиди, неговата улога во човековото тело и како да се влијае врз него е мистерија. Постојат бројни претпоставки за ефектите, но целосниот ефект е сè уште непознат. Како што знаеме, човековиот ум и тело се комплексен организам, а начинот на кој телата ни реагираат на канабиноидите варира од личност до личност. Некои научници дури и заклучиле дека анандамидот е корисен во борба против и инхибиција на растот на канцерови клетки. Ендоканабиноидот се врзува за СВ1 рецепторот блокирајќи ја клеточната пролиферација (намножување) на канцерните келтки.
Познавајќи ја ранливата природа на ананадамидот лесно е да се види зошто чувството на благословеност кое го дава кратко трае. Ја регулира болката и апетитот, задоволстовото и чувството на успех (награда). Тие се слични со задоволството и чувството на успех за некој кој истрчал одредена далечина. Се претпоставува дека оваа активност го стимулира ослободувањето на анандамид кој се врзува за ЦБ рецепторите во мозокот. И кога ќе земеме во предвид дека ТХЦ се врзува за истите рецептори давајќи ни еуфоричност, јасна ни е целата реакција. Главната разлика е што ТХЦ останува подолго време активен и го погаѓа системот во големи количини, напушувајќи нè, додека анандамидот (поради неговата ранлива природа) се разложува доволно брзо, така што ретко го достигнува нивото од ефектот на ТХЦ. Специфичните употреби на анандамидот и како може да се манипулира неговата продукција се тема на дискусија. Она што го знаеме е дека анандамидот е добар за третман на бројни психички и физички нарушувања, а кога ќе има повеќе истражувања ќе дознаеме точно и на кои.
Научниците претпоставуваат дека активирањето на ендогениот канабиноиден систем (сопствените канабиноди на нашето тело) исто така може да функционира во прилог на лекувањето на оштетувања на мозокот предизвикани од невротоксините
Научниците од Институтот за теоретска и експериментална биофизика на РАС (RAS’ Institute of Theoretical and Experimental Biophysics - ITEB RAS) и Институтот за физика и технологија во Москва (Moscow Institute of Physics and Technology - MIPT) покажаа дека аналогиите на активните супстанции слични на канабисот произведени од телото се многу ефективни борци против болестите, соопшти прес-службата на МИПТ. Резултатите од студијата се објавени во списанието Brain Research.
„Покажавме дека симптомите на епилепсија значително може да се намалат или да бидат целосно блокирани ако тестираните животни се инјектираат со супстанции кои симулираат епилепсија, заедно со формулата што ја активира активноста на ендоканабиноидниот систем на мозокот“ - рече раководителот на лабораторијата за системска организација на невроните на ITEB RAS и доктор по биолошки науки, Валентина Кичигина (Valentina Kichigina).
Епилепсијата, мозокот и канабиноидите
Епилепсијата е една од најширокорастечките хронични невролошки заболувања кај луѓето и животните, која се појавува во вид на повторувачки конвулзивни напади во различни делови на мозокот и телото на засегнатото лице. Ако епилепсијата е назначена во темпоралниот лобус, тоа се дијагностицира како т.н. „епилепсија на темпоралниот лобус“ и токму на оваа форма на болеста се фокусираше руското научно истражување. Во денешно време, нема поставени конвенционални начини за лекување на епилепсиите на темпоралниот лобус.
Во случај на тешка форма на епилепсија или форма отпорна на конвенционалните методи на лекување, субјектот се подложува на отстранување на хипокампусот во кој се развиваат епилептичните конвулзии. Хипокампусот е дел од мозокот лоциран во темпоралниот лобус, кој е одговорен за обликување краткорочна меморија и за понатамошно конвертирање на информации во долгорочна меморија. Од таа причина, по отстранувањето на хипокампусот, субјектот веќе не е способен за меморирање на нови информации. Овие мотивирани научници продолжуваат да бараат нови начини за заштита на хипокампусот од развој на епилепсијата.
Канабиноидите се супстанции кои се содржани во канабисот. Телата на животните и човекот, исто така, произведуваат канабиноиди кои се нарекуваат „ендоканабиноиди“, бидејќи се формирани внатрешно. Ендоканабиноидите ја поддржуваат хомеостазата на мозокот, го модулираат ослободувањето на супстанциите кои влијаат на мозокот воедно на возбудливи и инхибиторни начини. Тие, исто така, учествуваат во регулирањето на имунолошкиот систем на телото и контрола на општата благосостојба и сите останати системи и процеси во телото.
Експеримент
Биолозите ја моделираа еволуцијата на епилепсијата на темпоралниот лобус за случајот на заморчиња и го користеа невротоксинот кој влијаеше на т.н. епилептичен статус по инјектирањето во телото на животното. Потоа, супстанциите кои ја стимулираа активноста на ендоканабиноидниот систем беа инјектирани во мозокот на животното. Се покажа дека активирањето на ослободувањето на ендоканабиноидите ја нормализира електричната активност во мозокот и ја намалува нерамнотежата во активноста на хипокампусот.
Покрај тоа, ендоканабиноидите ги штитат клетките на хипокампусот. Без оглед на ефектот на невротоксинот, хипокампусот остана практично неоштетен. Научниците претпоставуваат дека активирањето на ендогениот канабиноиден систем не само што може да помогне во борбата против епилепсијата, туку исто така може да претставува начин на лекување на оштетувања на мозокот предизвикани од невротоксините.
Научниците сметаат дека откриле нов канабиноиден рецептор чие понатамошно проучување може да отвори нови можности за лекување. Ова ново истражување покажува дека канабисот може да влијае на човечкото тело на нови и невидени позитивни начини
Откако владата на САД конечно им дозволи на научниците да ги истражуваат можните медицински придобивки од канабисот, целата димензија на човечката биохемија која претходно постоеше во сенките одеднаш се префрли во фокус. Деведесеттите години доведоа до откривање на ендоканабиноидниот систем - витална и важна компонента на централниот нервен систем кој игра улога во сè - од когнитивните процеси и сензорите за болка, до регулирање на апетитот и физичката активност, регулирање на сонот и будноста.
Тоа беше откритие на деценијата! Науката има стекнато подлабоко разбирање за тоа како телото управува и се регулира под дејство на ова најбезбедно и најлековито растение. Во годините откако кутијата на Пандора е отворена, подароците не запираат да излегуваат од неа. Бидејќи ендоканабиноидниот систем достигнува толку многу домени на човечкото искуство, тоа е неверојатно плодна почва за истражување. Тоа е како кога Европејците „ја откриле“ Америка. Одеднаш, има нов, богат свет за да се истражи со чудни нови фасцинации од суштинска важност за среќна иднина на целиот свет и општата благосостојба на секое човечко битие.
Делувањето врз ендоканабиноидниот систем со помош на канабиноиди од канабисовото растение ветува превенција и лекување на рак, автоимуни нарушувања, депресија и останати психо-физички состојби, болести и нарушувања. Најголеми и најпознати играчи во ендоканабиноидниот систем се два канабиноидни рецептори најчесто наведени како: CB1 и CB2. Овие молекули се центрите кадешто се случува магијата. Како и сите биохемиски рецептори, CB1 и CB2 се протеински молекули кои примаат хемиски сигнали надвор од клетката. Помислете на нив како на малиот црн дел на вашиот телевизор на кој го насочувате далечинскиот управувач. Тие седат заспани додека не добијат сигнал, а потоа се активираат.
Иако овие два рецептори долги години беа познати како единствени, тие не се единствените рецептори во ендоканабиноидниот систем, бидејќи постојат и други атипични рецептори кои се одговорни за други функции во телото и се активирани од страна на други канабиноиди. Сега научниците мислат дека назначиле нов канабиноиден рецептор, кој може да отвори нови можности за лекување. Молекулата за која станува збор оди со името GPR55, но наскоро може да се нарече CB3. Самата молекула за прв пат била откриена во 1999 година во различни делови на мозокот - хипокампусот, малиот мозок, таламусот итн. Новите истражувања откриле дека се крие и во пооддалечените делови од телото, како што се слезината, гастроинтестиналниот тракт и надбубрежните жлезди.
Доколку оваа молекула е навистина канабиноиден рецептор, тоа значи дека тековното разбирање на ендоканабиноидниот систем е многу нецелосно. Оваа молекула е различна од CB1 и CB2, кои делат многу слични карактеристики. За разлика од тоа, GPR55 има помалку од 15 проценти од својот аминокиселински идентитет. Тоа значи дека е можно оваа молекула, која е насекаде низ нашиот мозок и низ неколку други витални делови од нашето тело, да функционира на нов и поинаков начин отколку што мислевме дека е можно. Би било како да откриете дека нервите во прстите не одговараат на допир на истиот начин како што реагираат нашите прсти; наместо насетување на физички објекти, тие можат да ги насетат магнетните полиња.
Потенцијалот тука е гигантен. Тоа би можело да објасни зошто маслата со целосен спектар на канабиноиди (домашно изработените, не тие од аптека) имаат толку разновиден спектар на здравствени придобивки, од кои многу од нив се докажани преку испитувања, а потврдени и преку искуствата на пациентите, но лошо разбрани од научна перспектива. Ако истражувачите можат да го откријат механизмот со кој функционира медицинскиот канабис, тоа може да нè доведе кон развивање на нови и поефективни терапии за сите видови болести. Но, не само тоа. Откривањето на новите слоеви од ендоканабиноидниот систем и разбирањето како истите делуваат под дејство на канабис, има огромен потенцијал да нè научи за начинот на кој нашите тела функционираат и механизмот со кој се борат против болестите.
Присуството на GPR55 во клетките на ракот звучи опасно, но всушност вреди да се размисли подлабоко на оваа тема. Додека точните функции и фармакологијата на GPR55 се далеку од разбирање, ако можеме да дознаеме што работи во клетките на ракот, ќе знаеме повеќе за самиот рак: како и зошто се јавува, како се шири и како да се стопира и уништува, но и како да се спречи пред да се појави. Ако излезе дека можеме да влијаеме на ракот, манипулирајќи со овој нов канабиноиден рецептор или општо целиот ендоканабиноидниот систем на телото, ќе имаме повеќе оружје во нашиот арсенал на анти-туморските природни лекови. Ова е од суштинско значење за здравата иднина на нашите деца.
Меѓу многуте циркулирачки теории за својствата на CB3 е дека телото може да има способност да трансформира еден вид на канабиноид во друг. Ако тоа е вистина и клетките на ракот можно е да го користат CB3 за некоја лоша намена, па може да биде возможно да се открие соодветен канабиноид од канабисот отпорен на промени што ја забавува прогресијата на туморите и воедно ги уништува. Иако на оваа теорија потребен ѝ е долг пат, сепак заради потенцијалните можности и медицински придобивки вреди ова побрзо да биде истражено многу подетално. CB3 би можел да го претстави следниот чекор напред во лекувањето на човечкото страдање.
Тетрахидроканабинолот од марихуаната го забрзува отстранувањето на токсичната маса од отровни амилоидни бета протеини од мозокот кои го одпочнуваат развојот на Алцхајмеровата болест. Ова откритие се надоврзува на резултати од претходни истражувања кои го докажале заштитниот ефект на канабиноидите кај пациенти со невродегенеративни болести
„Иако други истражувања го докажале неврозаштитниот ефект на канабиноидите, веруваме дека ова истражување е прво кое открива дека канабиноидите влијаат врз воспалението и насобирањето на амилоидни бета протеини во нервните клетки“ - вели Дејвид Шуберт (David Schubert) од Институтот за Биолошки Студии Салк од Калифорнија (Salk Institute for Biological Studies in California). Шуберт и неговите колеги ги тестирале ефектите од ТХЦ на човечки неврони кои ги имитираат ефектите на Алцхајмер во лабораторија.
Ајде да се навратиме на „Основите по канабисологија“ за да ги повториме чудесните карактеристики на нашиот Добар Самаританец - ТХЦ: одговорен е за психолошките ефекти на марихуаната благодарение на неговите болкоублажувачки својства, ефективно третира симптоми на сè од ХИВ, канцери и хемотерапија, до хронична болка, посттрауматично нарушување и мозочен удар, а делува во содејство со другите канабиноиди. Судејќи по сè, ТХЦ е восхитувачки медицински биомолекул; истражувачите работат на добивање на генетички модифициран квасец кој може да го произведе многу поефикасно отколку кога би се произведувал синтетички. Патот на ТХЦ е најчесто преку пушење или вапоризација од белите дробови во крвотокот каде се поврзува со два типа на рецептори, канабиноиден рецептор ЦБ 1 и 2 кои се наоѓаат на клеточните мембрани низ целото тело.
Во мозокот, овие рецептори се најконцентрирани во невроните поврзани со: задоволство, сеќавање, размислување, координација и осет за време и се врзуваат со класа на липидни (масни) молекули наречени ендоканабиноиди кои се произведуваат во телото за време на физичка активност и го поддржуваат клеточното сигналирање во мозокот. ТХЦ исто така може да се врзе со нив на истиот начин и тогаш настанува олабавување во способноста на мозокот да комуницира со себеси. Тоа може да биде и добро и лошо бидејќи иако заборавиш нешто важно, ќе се чувствуваш супер и ќе сакаш да ги изедеш сите грицки поради тоа што се активира чувството за глад и благосостојба.
Во текот на годините истражувањата потврдиле дека врзувајќи се со овие рецептори, ТХЦ може да има друг ефект на мозок кој старее бидејќи му помага да ги исчисти токсичните насобирања - плаки на амилоидни бета протеини. Никој не е целосно сигурен што го предизвикува Алцајмерот, но се мисли дека е резултат на акумулирањето на два типа на оштетувања: амилоидни плаки и неврофибриларен заплет, а исто така се смета дека оваа болест се јавува токму поради ендоканабиноиден дефицит во мозокот.
Амилоидните плаки се наоѓаат помеѓу невроните како густи групи од бета амилоидни молекули - леплив тип на протеин кои лесно се поврзуваат и неврофибриларни заплети предизвикани од дефектни протеини кои се поврзуваат во густа, нерастворлива маса во невроните. Не е јасно зошто овие оштетувања се појавуаат во мозкот, но студиите го поврзале воспалувањето во мозочното ткиво со истовремено намножувањето на плаките и неврофибриларните заплети. Па, ако можеме да најдеме нешто што го намалува воспалувањето во мозокот и истовремено му помага на телото да се исчисти од овие оштетувања, би биле на добар пат да го пронајдеме првиот ефективен третман за Алцајмер, а тој третман всушност е веќе познат, само треба да го легализираме – тоа е канабисот!
Уште во 2006 година, истражувачи од Истражувачкиот Институт Scripps Research Institute откриле дека ТХЦ го инхибира создавањето на амилоидни плаки блокирајќи ги ензимите во мозокот кои ги произведуваат и сега Шуберт и неговиот тим покажаа дека ТХЦ може да го спречи воспалувањето на нервните кетки што значи го обезбедува нивниот опстанок. „Воспалувањето на мозокот е главна последица од Алцхајмерова боелст, но секогаш се претпоставуало дека овој одговор доаѓа од клетки во мозокот слични на имуните, не од самите нервни келтки“ - вели еден од тимот, Антонио Курес (Antonio Currais). „Кога не можевме да ја идентификуваме молекуларната основа на воспалителниот одговор како бета амилоиди, стана јасно дека компонентите слични на ТХЦ кои ги создаваат нервните клетки се вклучени во заштитување од нивно изумирање“ – додаваат истражувачите.
Кратка канабис видео лекција за љубопитните!
Ова е многу интересно проучување, но засега е демонстрирано само со неврони во лабораторија, така што наредниот чекор би бил Шуберт и неговиот тим да ја набљудуваат врската меѓу ТХЦ и намалувањето на воспалението и насобирањето на плаки, но во клинички случај на луѓе. А тие веќе имаат најдено кандидат именуван како „Ј147“ кој ги има истите ефекти како ТХЦ, а ова може да биде начинот на кој тие можат да ги тестираат ефектите на ТХЦ без Владата да им го попречи патот во докажувањето.
* * *
„Како што со радозналост и радост ги откривам благодетите на ова свето растение со секој нов ден, мојата восхит и понизност пред ова растение растат со секое ново изгрејсонце“ -
Марихуаната не е портал кон потешки дроги како хероинот, туку напротив оваа билка е излезот! Но, забраната за канабис може да доведе до злоупотреба на опасни супстанции, тврди канадски истражувач на мозокот
Забраната за канабис претставува влез кон потешки дроги!
„Би рекол дека целата идеја за канабис како лек е разоткриена работа во овој момент.... Но, мислам дека нема никакви докази за поддршка на тоа“ - изјави д-р Метју Хил (Matthew Hill) неодамна за време на панел за канабис во Универзитетот во Калгари, каде работи како асистент професор на Институтот за мозок Хоткис (Hotchkiss Brain Institute). Тој додаде дека погрешната „теорија на влезни лекови“ веројатно се појавила бидејќи луѓето кои злоупотребуваат наркотични дроги често експериментираат со алкохол и марихуана пред да се обидат со други супстанции.
„Јас би рекол дека, најверојатно, она што го гледате е дека канабисот е повеќе типичен лек. Повеќето луѓе кои почнуваат да експериментираат со супстанци, не само што почнуваат со кристал мет или кокаин, на пример, тие ќе започнат со повеќе видови на социјално прифатливи супстанци како алкохол или канабис“ - додава тој. Тој, исто така, посочи дека забраната на канабисот, претставува закана за јавното здравје. Купувањето канабис на улица ги става луѓето во опасност да стапат во контакт со опасни супстанции, бидејќи некои дилери кои истовремено продаваат дроги, можно е да ја прскаат неквалитетната марихуана со опасни и неиспитани супстанци за лесно да може да ги поттикнат клиентите да се обидат и со потешки дроги.
Местото на канабисот е во продавница, кофи-шоп и аптека, не тука!
„Луѓето одат во продавница за алкохол за да купат алкохол, бидејќи тоа е легална супстанца“ - објаснува Хил. „Но, токму канабисот, бидејќи не е легален, луѓето се свртуваат кон недозволени средства за пристап до него. Д-р Хил не ја одобри легализацијата за време на панелот. Но, врз основа на неговата анализа, се чини дека е јасно за да се намали бројот на луѓе кои доаѓаат во контакт со опасни дроги, ние треба да го тргнеме канабисот од улиците и да го ставиме на полиците во специјални регулирани лиценцирани продавници за канабис.
Наодите од една нова студија за канабис укажуваат дека оваа билка не само што е добра за телото, туку добра е и за умот, духот, но и мозокот - психата во целост! Клучниот проблем во грижата за пациентите со психоза е тоа што тие често се колебаат да земаат антипсихотични лекови поради загриженост за несаканите ефекти - но, лекувањето базирано на канабис може да го промени ова
Канабисот лекува и спречува психоза!
Психијатриските пациенти третирани со супстанцијата пронајдена во канабисот, канабидиол, покажаа значително намалување на психотичните симптоми и исто така, е поверојатно да бидат оценети како „подобрени“ од страна на нивниот психијатар - покажува една најнова студија. Психотичните нарушувања влијаат на 2-3 проценти од популацијата. Тие обично започнуваат во раните зрели години и симптомите можат да бидат доживотни. Пациентите обично доживуваат параноја, халуцинации и недостаток на мотивација. Главниот третман за психоза е антипсихотичен синтетички лек, кој беше првата линија на третманот од 1950-тите. Овие лекови обично се делумно ефикасни, со низа трајни оштетувања од несаканите последици, зависност и кај околу една третина од пациентите воопшто не делуваат.
Антипсихотичните лекови дејствуваат со блокирање на допаминските рецептори во мозокот. Сепак, допаминот не е единствениот невротрансмитер чија функција е изменета за време на психоза. И кај некои пациенти, функцијата на допамин дури може да биде релативно нормална. Значи, постои потреба од нови лекови кои се насочени кон други невротрансмитерни системи кои се вмешани при појавата и развојот на оваа ментална состојба. Претходните истражувања на Кралскиот колеџ во Лондон (King’s College London) покажаа дека канабидолот (ЦБД), супстанца пронајдена во канабисот, има широко спротивни ефекти врз функцијата на мозокот и врз симптомите на главното психоактивно соединение во канабисот, делта-9-тетрахидроканабинол (THC). ЦБД ги намалува непријатните ефекти од големите количини на ТХЦ, особено истакнати кај некои почетници. Ова сугерира дека ЦБД би можело да биде корисно како третман за психоза и други нарушувања во менталното здравје. Оваа студија, објавена во American Journal of Psychiatry, е прва плацебо-контролирана клиничка студија на ЦБД кај пациенти со психоза.
Филип Мекгиер (Philip Mcguire) е професор по психијатрија на Кралскиот колеџ во Лондон. „Ние на испитување дадовме 88 пациенти со психоза или ЦБД или плацебо во период од шест недели заедно со постојаните антипсихотични лекови“ - велат истражувачите. Пред и по третманот, истражувачите го оценија нивото на психотични симптоми и психијатарот на пациентот ја оцени нивната состојба во целост. Ниту истражувачите, ниту психијатрите не знаеле дали пациентите примале ЦБД или плацебо. Имаше намалување на симптомите кај пациентите третирани со ЦБД, а клиничарите во потрага по нив мислат дека тие се подобрија. Стапката на можни несакани ефекти кај пациентите кои биле третирани на ЦБД не била повисока од кај пациентите кои биле третирани со плацебо.
Иако сè уште е нејасно точно како функционира ЦБД, знаеме дека дејствува на поинаков начин од антипсихотичните лекови, па затоа може да претставува нова класа на третман. Отсуството на несакани ефекти е исто така потенцијално важно, бидејќи клучен проблем во грижата за пациентите со психоза е тоа што тие често се колебаат да земаат антипсихотични лекови поради загриженост за несаканите ефекти и поради страв да не станат зависници. Следните чекори се да се спроведат поголеми испитувања на ЦБД за да се потврдат овие почетни ветувачки наоди и да се процени ефективноста на ЦБД кај други пациенти.
